Harun Bey kibarlığını hiçbir şekilde bozmadı. Ücreti ödedi ve kapıdan geçip bizi eve bıraktı... Kendi hususi, güzel aracı ile.
Biz, ikimiz: ben ve Oya, apartmandan içeri girdiğimizde sessizdik. Böyle devam eder, evlere bu şekilde dağılırız sanıyordum.
"Merak ediyorum da..."dedi ve ben eve girmeden dakikalar öncesinde söylendi: "Hayatındaki erkek Harun kadar iyi mi?"
Anlamazlığın çarkları öttü zihnimin tenha köşelerinde. "Ne demek istiyorsun?"diye sorma gafletinde bulunmam ise bundandı.
"Bariz değil mi?"
"Değil."dedim.
Gözlerini devirip kapısına ilerlemeden bana baktı. "Eminim, hayatında biri var. Çünkü onu kabul etmedin." dediğinde Harun Bey'i kast ettiğini anlayabilmiştim.
Peki ya, bundan ona neydi?
Tavrından rahatsız olarak, "Farkettiysen reddetmedim de."dediğimde muzip bir bakış
