23.10.2018
Mina
*
Anneannemi tek kelime ile anlatacak olsam ‘yaz’ derdim. O tam bir yaz insanıydı. Özgürlüğü, güneşi kucaklayıp gülüşüyle savuruşu, sıcağa rağmen döktüğü yağmurları ve insanı sarıp sarmalayan lezzetli tatlılarıyla öyle tatlı bir huzur yayardı ki etrafa ben onun yanında kendimi bir masalın içinde hissederdim. Dili de huyları gibi tatlıydı, öyle profesyonel bir şekilde karşısındakini ikna ederdi ki zıt görüşü savunan kişi neyden bahsettiğini unuturdu.
Güzel, başına buyruk bir masalın yalnız kahramanıydı. Çok arkadaşı yoktu, yan evinde yaşayan ‘ahretliğim’ dediği yıllardır komşusu olan Azrail diye çağırdığı Azra teyze dışında mahalledeki diğer insanlara bağ bozumu zamanlarında imece usulü yardım eder, onun dışında çok fazla aralarına karışmazdı. Özüne baktığımda anneannem
