Başımı omuzuna yaslayıp sıkı sıkı sarıldığım adam Gazanfer'di.
Saniyeler önce tokat attığım, saatler önce kurşunlarıma hedef olan, içime Aşk tohumunu ekip üç buçuk yıl boyunca yok olan adamdı.
Bedenimi öyle naif sarıyordu ki kolları, sarsıla sarsıla ağlarken bile canım acımıyordu. Başımı geri çekip yüzlerimizin arasına mesafe koyarken, elleri yüzümü buldu. Mavi gözleri parlarken, yanağımdan öptü usulca.
Hayır, onu hayatıma dahil etmeye hazır değildim. Yapamazdım.
Ona güvenmek için, emin olmam gerekiyordu. Birkaç adım uzaklaşıp net bir şekilde ifade ettim düşüncelerimi.
"Sen, gitmeyeceğim dedin diye ben sana güvenemem. Sarıldım diye seninle bir yakınlığımız ilişkimiz var falanda sanma."
Ellerini kaldırıp bir adım atarak, başını salladı.
"Tamam, sen nasıl istersen. Tek bir şey istiyor
