Mahkeme kapısının önünde otururken oldukça sessizdik. Son günlerin nasıl geçtiğini hiç anlamamıştım. Ama nihayet buradaydık işte! Yiğit, yanımda çok gergin duruyordu. Bir an boşanacak kişi ben değilmişim de oymuş gibi geldi. Orhan, henüz gelmemişti. İlk defa karşılaşacaklardı ki bu durumun hiçbirimizin hoşuna gideceğini düşünmüyordum.
Dün gece uykusuz geçmişti. Geçtiğimiz üç buçuk ay içerisinde öyle şeyler olmuştu ki... Hayatımda değişen şeyleri takip etmeye çalışmaktan, şok olacak zamanı bulamamıştım. Tedirgin bir şekilde avucumun içini kaşıdım. Yiğit, hemen dikkatini bana verdi.
"İyi olduğuna emin misin?"
"İyiyim. Gerginim biraz. Gelmezse ne olacak?"
Sanki söylediğimi duymuş gibi köşeden göründü Orhan. Nefesimi tuttuğumu gören Yiğit, başını baktığım tarafa çevirdi. Kısık gözlerle, ge
