"Zuhal Hanım, bunlar size gelmiş!"
Ellerinde kocaman bir buket frezya ile bana bakan kişi Kübra'dan başkası değildi. Kübra, bizim katın sekreteriydi.
"Kim getirdi?"
"Görevliydi efendim. Üzerinde kart var."
"Tamam canım. Teşekkür ederim."
Başını sallayarak çiçekleri bıraktı ve odadan çıktı. Üzerindeki kartı açtım.
-Hiçbir zaman sana layık olamadım, biliyorum. Eğer bana bir şans daha verirsen, elimden gelenin fazlasını yapacağıma yemin ederim. Seni Seviyorum. Orhan.-
Derin bir nefes aldım. Bu çiçekler benim için bir şey ifade etmiyordu. Mahkemeye az kalmıştı ve kaçınılmaz sonun o da farkındaydı. Bunlar son çırpınışlarıydı. Yine de çiçekler çok güzeldi. Atmaya kıyamadım. Çıkışta Sibel'e verirdim, salonunda dekor olarak kullanırdı.
Dâhili hattan Sibel'i aradım. Kendini tanıtarak açtı t
