Söylenerek mutfağa girdiğinde bakışları masaya takıldı. Bir süre inceleyip hızla yanıma adımladı.
Ben geriye doğru kaçmaya çalıştığımda ellerini belime atıp beni durdurdu. "Şu andan itibaren affedildin çocuklarımın anası." diyerek yanağımı öptü.
Ellerini belimden çektiğinde kendimi boşlukta hissettim bir an.
Yönünü masaya çevirip ellerini birbirine sürttü.
" Allah'ım ne hamarat karım var. Şükürler olsun." diye ellerini abartılı bir şekilde semaya kaldırarak duasını etti.
" Hadi yiyelim yemeğimizi abartma."
diyerek sandalyeme kuruldum.
O karşıma geçmek yerine yanımdaki sandalyeyi çekip oturdu. Ters bir bakış attığımda başını iki yana sallayarak" Ne?" diye mırıldandı.
Gözlerimle çay bardaklarını işaret ettim. " Kalk çay doldur Bey." dedim sesimi kalınlaştırarak.
Hayran olun
