Altan alnını, Zümrüt'ün alnına yaslamış öylece duruyordu. Zümrüt birden kesik kesik nefesler almaya başladı. Kapalı gözlerini açtığında, Altan'ın titreyen, ıslak kirpikleri ile karşılaştı.
Ellerini adamın yüzünde gezdirdikten sonra parmakları ile göz yaşlarını sildi. Gözleri ağırlaşmıştı, nefes almakta zorluk çekiyordu. Sesi fısıltıdan farksız bir şekilde çıktı.
'Altan, boşanalım.'
-
Altan Zümrüt'ten duyduğu ile birden kafasını kaldırdı. Elleri titremeye başladı. 'Zümrüt ne diyosun sen?'
Zümrüt ağladığı yerde saklanmak ister gibi, mahcupça başını önüne eğdi.
Altan Zümrüt'ün başını kaldırıp, yüzünü ellerinin arasına aldı. 'Nasıl söylersin bunu, nasıl terk edersin beni? Sen gidersen nasıl yaşarım ben?'
Zümrüt hıçkırıklarının arasında ellerini yüzüne kapattı. 'Dayanamıyorum Altan, taşı
