17. BÖLÜM

3048 Kelimeler

Sonra aynı anda dudaklarından aynı kelimeler döküldü. 'Özür dilerim.' Bir ağızdan konuşunca ikisi birden sırıttı. Ama bir kez daha aynı anda aynı şeyi söylediler. 'Seni çok seviyorum!' - Kolları kızın beline dolanmış, çenesi başının üzerine yaslanmış şekilde duran Altan bir süre sonra konuşmaya başladı. 'Zümrüt'üm, n'olur bana dair içinde kırıklık kalmasın. Kapıyı çarpıp çıktığımdan beri yerlerin dibindeyim, seni üzdüğüm her an için affet beni.' Zümrüt yüzünü Altan'ın göğsüne gömmüştü. Kafasını hafifçe kaldırıp sevdiği adamın yüzüne baktı. Gördüğü yüzde sadece aşk ve pişmanlık vardı. 'Sen de beni affet. O kadar şey söyledim ki. Hem de hak etmediğin halde. Sen evden çıktığın an pişman oldum her söylediğim lafa.' Altan parmağını kızın dudağının üzerine bastırıp onu susturdu. 'Söylediğ

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE