Ertesi sabah çok işi olmasına rağmen evden çıkma konusunda acele etmeyen Vladimir henüz hazırlanmaya koyulmuştu. Yatağındaki sıcaklık ise hala yerindeydi.
Aldığın morfinlerin etkisi yüzünden sabaha dek mışıl mışıl uyuyan Lara yeni yeni kıpırdanıyordu. Gözlerini loş bir karanlığa açtığında ise gördüğü ilk şey çekilmiş siyah perdelerdi. Aradan sızan güneş ışığı yüzüne değil, yatağın ayak ucunu vurmaktaydı. Kırpıştırdığı bakışlarını aralamaya çalışarak bulunduğu ortama göz gezdirdi.
Burası...
Kendi odası değildi, bunu hemen anlamıştı. Karanlık bir odaydı ve bu his yalnızca kapalı perdeler yüzünden değildi. Mobilyalar oldukça eski model ama bir o kadar da şık ve pahalı görülmekteydi. Yattığı yatak yan yana belki beş kişinin sığabileceği bir genişliğe sahip, odanın, yatağın görüş alanındak
