Ertesi sabah malikane yine derin bir sessizliğe uyanmıştı. Aslında evde yaşayanlar buna gayet alışkınlardı fakat yine de bir eksiklik hissediliyordu.
Özellikle bu sessizlik Vladimir'in kulaklarını tırmalayan cinstendi. Ressamın yokluğu onu şimdiden meraklandırmıştı. Anlaşılan çat kapı gelişlerine de, ayakkabısının tıkırtılarına da, insanın içine işleyen bakışlarına da alışmıştı. Giydiği gömleğin kol düğmelerini yaparken sağ bileğinde yer alan harflere baktı. Sol elinin baş parmağını LR harfleri üzerinde gezdirip dudağının bir yanını havalandırdı.
Hayır.
Kesinlikle pişman değildi.
Bu birliktelik sağlanacaktı ve sırf bunun için elinden gelen her şeyi yapmaya hazırdı.
Elbette bunlardan ilki Lara'yı ikna etmekti.
Tabii ondan önce de genç ressamı bulması gerekiyordu.
Yekaterina...
