Geceyi anlamlandıramadığı saçma bir gerginlikle bitiren Lara sabaha teyzesinin telefonuyla uyanmıştı. Şaşkın, kısık bakışlarla ekrana bakınırken açıp kulağına götürdüğü telefondan:
"Ay nihayet Lara'cım, bir an hiç açmayacaksın sandım." diye sitemli bir ses duyulmuştu.
"Şimdi uyandım." diye aklına gelen ilk şeyi söylemişti ki yalan da değildi.
"Sen zahmet edip aramayınca, ben bir arayayım dedim." derken hala sitemle konuşuyordu teyzesi. Bir şey söylemek yerine sessizliği tercih etti Lara. Evden ayrılan oydu ve büyük olan da teyzesi, onun merak edip peşinedüşmesi gerekmez miydi? Kaldı ki ayrılırken görüşememişlerdi bile ona kendisini aramasıkonusunda hiç de öyle uyarıda vs bulunmamıştı.
"Ne yaptın, yerleştin mi?" diye soran kadına:
"Evet, her şey yolunda." demekle yetindi.
"İyi bakal
