Geri çekildiğimde Aras'ın çapkın gülüşlerine maruz kalmıştım.
"Gülme! Beni öpen sensin!" Dedim ciddi olmayarak bağırırken.
"Karşılık verende sensin"
"Aras! Beni utandırmaya çalışıyorsan gerçekten yeterince başarılı oldun! Tamam mı? Yeter artık."
Aras'ın kahkahaları sinir bozucu bir hal almaya başlıyordu. Ona bunu fark ettirmek için gözlerimi kısarak bir süre baktım.
"Tamam ya gel buraya" Diyerek kolumdan tuttu ve beni onun tarafına doğru hızlı bir şekilde çevirdi.
Sarsıldıktan sonra doğruldum ve Aras'ın mavi gözlerine tutulu kaldım. Ne güzel gözleri vardı öyle..
İnsanın içini ferahlatıyordu. Üzerindeki tek renkli şey gözleriydi. Her ne kadar koyu tonlarda giyinmeyi tercih etsede gözleri içindeki masum tarafını yansıtıyordu.
Onu çok uzun süredir incelediğimi fark edince gözlerimi
