"Delfin?!" Yutkundum ve göz yaşlarımı sildim. Aras yanıma diz çöküp yüzümü kapatan saçlarımı kulağımın arkasına astı.
"Çıkaracağım seni buradan. Sakın ağlama, dayanamam..." Diyerek kapıya tekme attı. Benim yüzümden olmuştu her şey! Kapıyı kapattıktan sonra kilitli kalacağımız aklıma gelmedi!
Aras kapıyı ardı ardına tekmeliyordu ama kapı çelikten olduğu için açılmıyordu.
"Siktiğimin kapısı açılsana!" Diye bağırınca daha çok korkuyordum.
Pes ederek yanıma oturdu ve soluklandı.
"Delfin,korkma,buradayım. Çıkacağız birazdan" diyerek kolunu omzuma attı ve beni kendine çekti. Dedikleri beni rahatlatmıştı, yalnız başıma olsaydım kafayı yerdim...
Yarım saattir aynı pozisyondaydık ve kimse bizi fark etmemişti! Yinede ümidimi kesmedim. Aras bizi kurtaracaktı, inanıyordum...
Aras etrafa göz ge
