Dilinin kemiği yokmuş gibi sertçe söylediği kelimeler dikenden teller gibi battı tenime. İçimin kor alevden farkı yoktu. Alev alev yandığımı hissediyorum, suçlanacak kadar büyük hatalar mı yapmıştım? Elimde olan ne vardı?
Bora ile yaşananları yüzüme vuruyordu.
Yaptığım hatayı tekrar ve tekrar bana hatırlatıyordu.
Anlamadığım bir şekilde dolan gözlerimi kırpıştırıp şok olmuş bir yüz ifadesiyle yüzüne baktım.
Yerle yeksan olan buz gibi bakışları yerine şefkat tohumlarını getirmişti.
Sağ elini kaldırıp sol yanağıma koydu ve usulca okşadı.
"Kırılmış olsan da gerçekler bu, ben her defasında sana gerçekleri göstermeye çalıştım ama sen daha da çok yanlış yola gittin. Yaptığın hatanın farkına var, herkese güvenme."
"Herkese güvenmiyorum."
"O yüzden mi neredeyse bekaretini Bora'ya verecekt
