Dudaklardan dökülen kelimeler yangını körükleyen bir etkiye sahiptir.
Kimi kelime içini yakar seni küle çevirir.
Kimi ise kandırdığın umutları kaldıramaz hale getirir.
Yaşadığım şanssızlıklara rağmen elime geçen büyük şans tam olarak Araf Boğaç idi.
Umarım hızlı gelişi gibi benden hızlı gitmezdi. Kötü bir insan olduğumdan mıdır nedir bilinmez, yanımda insan barınmıyordu.
Uzun yıllara rağmen bana sadık kalan tek şey Araf’tan ibaretti.
"Beğendin mi?" Ben hayranlıkla etrafa bakarken Araf merakla yüzüme bakıyor ve tepkimi ölçmeye çalışıyordu.
Her şeyi bildiği gibi siyah gülleri sevdiğimi de biliyordu. Açık alan bir bahçeye özenle dikilmiş siyah güller o kadar muazzamdı ki sabah akşam burada durabilir ruh haline çoktan bürünmüştüm.
"Beğenmek mi? Bayıldım." Duyduğu sözlerden hoşnut olmuş
