72.

1910 Kelimeler

Bu kadar yalın bir tutku ile nasıl baş edeceğini bilemeyen Ayşe, gözlerini kaçırdı. Hastaneden döndüğümüzde temizlenmiştim dese kocası içeride uyuyan çocuğu bile umursamadan istediğini alacak gibi bakıyordu. “Çok mu var daha? Kaç gün?” Üst üste gelen sabırsız soruları ile, bir cevap almadan buradan çıkmasına izin vermeyeceğini çok net anlamıştı artık. Daha hızlı düşünmek için etrafa bakınırken kocası eğilerek kehribar gözlerini tam gözlerinin önüne getirdi. Öyle derin bakıyordu ki Ayşe, nöronlarına kadar gördüğünü hissetti. “Ne saklıyorsun?” Yakalandığını anlayan Ayşe adama utangaç bir tebessüm gönderip alnını, kısa sakallarla süslü çenesine yasladı. “Aslında bitti..” Öyle kısık bir sesle mırıldanmıştı ki neredeyse kulaklarına bile ulaşamayacaktı sesi. Müsait olduğunu söyledikten

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE