İyi okumalar dilerim…
Evin kızdan anlatım…
Korku;
Ellerimin üzerinde kurumuş olan kırmızı sıvının kalıntılarına bakarak dalıp gittim uzunca bir süre. Genzimi yakan o lanet koku yine bir yerlerden hortlamıştı. Kimin saldırmıştı bize. Aklıma gelen detayla oturduğum yerden kalkıp abimlerin yanına doğru yürümeye başladım. Hastane bahçesi mahşer yerine dönerken tüm ağalar burada olan biteni tartışıyorlardı.
Babamla göz göze geldiğimizde duraksadı. Ellerime bakıp çatılan kaşları ile bana doğru yürümeye başladı. “Ağlama kızım, Allah’ın izni ile kurtulacak Baran”. O söyleyene kadar ağladığımın farkında bile değildim. Başımı sallayıp “konuşmamız lazım. Abimi de çağırır mısın?” diye sordum.
Babam başını sallayıp bakışlarını abime çevirdi. Abim koşar adım yanımıza gelirken derin bir nefes aldı
