Hakan onun elinden tutup arabasına yöneldiğinde Duru’nun içinde heyecanla karışık bir huzur vardı. Bu adamın yanında kendini hem güvende hem de heyecanlı hissediyordu. Hakan, her zamanki nezaketiyle ona kapıyı açtı. Duru hafifçe gülümsedi. Hakan direksiyon başına geçerken Duru da derin bir nefes alıp koltuğa yaslandı. Şehrin ışıkları camlardan içeri dans ederken, arabanın içindeki sessizlik rahatsız edici değil, aksine tamamlayıcıydı.
Hakan’ın evine doğru yol alırken Duru’nun içi kıpır kıpırdı. Bu, onun için bir dönüm noktasıydı. Kalbi, kontrol edemediği bir ritimde atıyordu. Kendi kendine "Bu yeni bir başlangıç olabilir mi?" diye sordu. Yanındaki adam, sanki duygularını okuyormuş gibi bir elini Duru’nun elinin üzerine koydu. Bir sıcaklık yayıldı bedenine, parmak uçlarına kadar... Sessizc
