Kışlanın disiplin dolu sessizliğinde Hakan planını uygulamak için sabırla bekliyordu. Kışladaki tüm binalar, koridorlar, ara yollar kısacası her köşesiyi avucunun içi gibi biliyordu. Gözleri revirde, büyük ardıç ağacının gölgesinde dikkat çekmeden oyalanıyordu. Öğle arası başlayınca, hemşireler, doktorlar birer birer revirden çıkmaya başladılar. Hakan, sabırla beklediği fırsatın yaklaştığını hissetti. Sessizce revirin arka kapısına doğru yol aldı. Böylece kimse onun içeri girdiğini görmeyecekti.
Kapıya doğru hızlı adımlarla yaklaşırken kalbinin beklenti dolu heyecanlı atışını kontrol etmeye çalışıyordu. Kendini sakinleştirmeye çalışsa da, içindeki kavrulmuş arzuyu ve öfkeyi bastırmakta zorlanıyordu. Her şeyi doğru yapmalı, kimseye yakalanmamalıydı. Revirin arka kapısını sessizce açtı, iç
