Avin ağabeyini aradığı sıralarda Resulhan konağında kızılca kıyamet kopuyordu. Murat öfkeyle babasının yüzüne kükrerken acı dolu yüzüyle annesine baktı.
“Siz nasıl gidipte Avinin yerini söylersiniz! Biz ayarladık diyorum Fermanla iki gün… sadece iki sonra bu kızın yeni kimliği pasaportu elimizde olacaktı!!!”
Ellerini öfkeyle saçlarının arasına geçirip karısı Zeyneb’e bakarken sanki tüm emekleri çöp olmuş gibi omuzları düşmüştü.
Kazım ağanın başı önde elindeki tesbihin ipi yay gibi gerilirken kopan boncuklar etrafa saçıldı. Berivan dayanamayarak baba ile oğulun arasına girerek hışımla itti Muratı…
“Ben daha yirmi üçünde gencecik gardaşımı verdim toprağa! Saklamadık mı dayını?! Biz kaçırmayı bilmiyor muyduk?! Ne istiyon sen Avini yeşil tabut içinde görmeyi mi?! Aha da sana diyeyim ben
