AVİN
Soğuktu… hem de iliklerime kadar. Yüzümü okşayan o serinlikle kendime gelmeye başladım. Göz kapaklarım ağır, bedenimse hâlâ uykuya teslimdi. Üşüdükçe üzerimdeki yorganın altına daha çok kıvrıldım. Tam o sırada burnuma dolan bir koku… huzur veren, tanıdık. Lavantayı andıran o yumuşak esinti, sanki çevremi görünmez bir örtü gibi sarıyordu.
Zoraki araladığım gözlerimin önünde uçuşan beyaz tüller… Bir anlığına, masalın içinde bir prensesmişim gibi hissettim.
Bedenim, tüm hücrelerimle yeniden uykuya teslim olmak ister gibi yatağın içine gömülüyordu. Kendimi toparlamak için gözlerimi ovuşturdum.
Yavaş yavaş zihnim berraklaşmaya başladığında, sersemliğin yerini ağır ağır yükselen bir şaşkınlık aldı. Etrafımı süzerek yataktan doğrulduğumda kalbim hızla çarpmaya başladı. Burası uyuduğum
