Yılların özlemiyle gözleri doldu Hicran'ın. Kırgındı kalbi ona karşı. Saçları eskisi kadar uzun olmasa da, son gördüğündekinden hayli uzundu. Ve olduğu yerden bile görünen beyazlıklara ev sahipliği yapıyordu. Çok yıpranmış görünüyordu. İkisi de ayrı hayatlarda yıpranmış, solmuşlardı. Yıllarca baksa, doyamayacakmış gibiydi Hicran. Gözlerini kaçırıp yönünü değiştirdiğinde, Tahir ve Anası yanına gelmişti bile.
"Gidelim mi artık?"
Alelacele arabaya yönelen kızın peşinden gitmişti Tahir ve Anası. Onlar öne binerken Hicran, arka kapıyı açıp oturdu hemen. Araba çalıştığında, yine Afşin'in önünden geçmişlerdi.
Göz ucuyla baktı elinde olmadan. Hala evli bir kadın olarak, yaptığının yanlış olduğunu düşünüyordu ama elinde miydi ki? Tam önünden geçerken göz göze gelmişlerdi. Bakışlarını hızla çe
