Artun
Şifacı'nın yardımcısı koşarak yanıma geldi.
" Efendim prenses nora şifa odasında."
Söyledikleriyle dondum kaldım.
" Kardeşim..."
Fısıltıyla söylediklerimi kendim bile duymadım. Kalbim korkuyla kasıldı. Hızla koşarak şifa odasına doğru ilerledim. Kapıda gördüğüm hizmetiyle ona döndüm.
" Neyi var lan kardeşimin?"
Bana dönmesiyle gözlerinde gördüğüm korkuyla kıpırdayamadım. Yüzünün aldığı ifadenin farkına mıydı? Karşımdaki adamın gözlerinde gördüğüm tepkiyle tüm vücudum titredi.
" Sennn..."
Bir anda o da dondu. Gördüğümü anlamıştı. İçeri girmeden babamın askerlerinin sesini duyunca. İçim korku doldu.
Hızlıca ona yaklaştım.
" Gözündeki ifadeyi sil ve hemen kaybol buradan!"
" Ama..."
" Babamın seni öldürmesini istemiyorsan kaybol dedim."
" Emredersiniz ama lütfen haberdar
