117 “Eh yani. Dünya çıldırdı. Dolaysıyla insanlarından bundan kalır yanı yok,” Eda omuz silkerek söylemişti bunları “İşin aslını anlatacak mısın şimdi bize?”
“Bunu yaptığıma inanmıyorsun değil mi?”
Eda’nın gözleri irileşmişti, “Tabii ki de inanmıyorum abi! Biz seni biliyoruz. O aptal dedikoduları yapanlar bilmiyor.”
“Bahsettikleri kızın adı Sude. Dört sene önce sekreterim olarak yanımda çalışıyordu. İyi bir kızdı. Hiç kimseyle işi olmayan sessiz sakin bir kız. Zavallı kızın iğrenç bir ailesi vardı. Üvey abisi kızı sürekli tehdit ediyordu para konusunda. Birkaç kez içeriye bile girmiş. Bir akşamüstü fazla mesai yapmıştık. Bu yüzden Sude’yi evine bırakmıştım. Şerefsiz abisi kızı o gece eşek sudan gelene kadar dövmüş. Cani herif.”
Eda “Zavallı kız” diye araya girmişti “Sen ne ya
