Saat gece yarısını geçerken arkadaşlarıyla yaptığı felekten geceyi bitirip eve geri dönmüştü Azad. Konağın merdivenlerini çıkarken elleri ceplerindeydi ve adımları epey yavaştı. Acele etmesine gerek yoktu. Nasılsa istediğini almıştı. O istediği şuan muhakkak kavga etmek için kendisini bekliyordu ama o da dert değildi. Sessiz konağın avlusunu geçip yukarı çıkarak derin bir soluk alarak sarhoş olmasa da hafif çakırkeyif halini düzeltmeye çalıştı. Kapı önünde durup derin bir nefes daha alarak kulpa uzandı. Aklına sonradan gelmiş olacak ki elini ceketinin iç cebine götürüp karıştırmaya, odayı kilitlediği anahtarı aramaya başlamıştı.
Ceketinde bulamadığı anahtarı pantolon ceplerinde de arayarak etrafında bir tur kadar döndü. Arabada unutmuş olabilir miydi?
Hayır hayır, yanında olmalıydı. Ha
