İnancın Kanıtları

470 Kelimeler
İnancını kanıtlayabilir misin? İnandığın şeyin varlığını ispat edebilir misin? Deneyim her şeyin özüyse eğer Tecrübenle inancının kanıtlarına ulaşabilir misin? Herkes sorgular ve çokça da yargılar Bağnaz zihinler inandıklarında ısrar eder Sorgulayanlar günün birinde Ya inanır ya da tümden reddeder Bildiğimiz şey deneyimin kanıt olduğu Yaşanılan bir kaç şey kanıtlıyor inancın varlığını Adına ne dersen de yüce bir güç var Ve ne olursa olsun insan ona ihtiyaç duyar İnancın kanıtları aslında gözümüzün önünde Sadece bakıyoruz görmüyoruz gerçekleri Var oluşun gizemi her gün bizimle İnanmak da bizim seçimimiz inanmayı reddetmek de Vedam Gidiyorum arkama bakmadan Zamanında çok döndüm Bu defa dönmem yüreğim dayan Onurumla yaşamak için büyük vedam Yaşamam artık hiç bir şeyi kendime yakışmayan Yol alırım doğrular ve içime sinen ne varsa bana uyan Bu gidişim değil anlık bir karar Uzunca düşündüm anlasın beni geride kalan İnsan yapmalı hep kendine yakışanı Eğer ders alıp gelişmişse aklı Yaşamış ve olgunlaşmışsa ruhu Gerektiğinde der bu benim vedam Gitmek anlık bir eylem değil Düşünmeden atılmış bir adım hiç değil Dayanamadığın noktada gidersin Örnek olur tüm kalmaya muhtaçlara vedam Sevgi Emekti Yıllar geçti üstünden Daldı gözlerim geçmişe Yanımdan geçti sessizce Gördüm onu içimi yaktı bakışı yine Çok sevmek yetmezmiş Aşk denilen duygu sahiplenince aşkmış Emek vermediğin sevgide Mutlu olmak imkansızmış Sevgi emekti aşk sahiplenmek Kenarda kalıp gidişatı izlememek Hep kalanın bir gün gitme ihtimalini Pişmanlıkla içine sindirerek Giden gitti elinden tutulmasıydı tek isteği Geride kalandan onun olmasını istedi Sadece onun olmaktı niyeti Ama kalan bu hissini hiç bilemedi Emek vermek demek herşeye rağmen sevmek Kötü günde çekip gitmemek Benken biz olmayı bilmek Sevginin gereğini özgürce yerine getirebilmek İşte o zaman sevgi olur emek vermek… Gidecek Olanı Sevdim Yakındır ayrılık vakti Gidecek olanı sevdim Ne olursa olsun kalsın Gitmesin hep yanımda olsun İnsan sevince gidecek olanı Büyük oluyor kalp ağrısı Baş edemiyor çünkü acısı Sarıyor benliğinin dört bir yanını Gidecek olanı sevdim Gitmek de onun elinde kalıp beni sevmek de Bir ömrü geçirmek beraberce Ve adını anmamak ayrılığın senelerce Dört Mevsimdir İnsan İnsan dört mevsim gibidir Bazen yaz çoğu zaman kış İlkbahar veya sonbahar Ve bazen de karmakarışık Yazdan sonra gelen son bahar Son baharın ardı karanlık kış Kıştan sonra ise ilk bahar İlkbaharın sonu ise Demeter'in ruhuna bir bakış Yer altı ve yer üstü Yeryüzü ve güzel gökyüzü Masum Persephone olmuş Hades'in karanlık yüzü Dört mevsimdir insan Bazen mutsuz bazen mutlu Mevsimler geçer gider Geriye kalan sadece insanoğlu Acının Rengi Nedir acının rengi? Nasıldır gerçek acının siyahı? Geçmez kalır içimin yarası Acının rengi katran karası İçimde vardı bir dehliz Bir zamanlar derdim adına kara delik Yutardı içine ne atarsam atayım Seçmezdi ona atılan faydalı ya da faydasız Dehlize rağmen seçtim yaşamayı İstedim içimdeki çocukla barışmayı Onu anlayıp kocaman sarılmayı Onunla bir olup yeniden doğmayı Şimdi içim daha seçici Zihnim berrak ve geçirmez işine gelmeyeni Düşüncelerim büyümemin eseri Kendimi sevmek bana bu hayatın en büyük hediyesi
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE