PAMİR;
Çocukları evlerine bıraktıktan sonra Melih, Sarp ve Cem'le bir kafeye gitmiştik. Buraya sık gelirdik. Cem "İş teklifi aldım." hepimiz merakla Cem'e döndük. "Nereden?" "Ne yapacaksın?" "Nerede?" sorularımızı dinledi. "Bir kafe-bar. Canlı müzik yapacağım. Sarp'la geçen gittiğimiz mekan. Sahibi bir arkadaşımın amcası. Benden bahsetmiş. Gelsin bir gün deneyelim demiş." "Bu harika!" "Harika ama şöyle bir sorun var. Ben istemiyorum." "Neden?" "Tüm hayatımı barlarda şarkı söylerek geçirmek istemiyorum."
"Biraz dene. Olmazsa ayrılırsın?" "Tek başıma orada olmak, bilmiyorum. Korkuyorum sanırım biraz." "Ben de gelirim yanımda istersen." Melih'in önerisiyle gözlerini büyüttü. "Gerçekten mi?" kafa salladı. "Tabi ki. Sen yeter ki iste. Hem oradan birkaç kız düşürürüm belki." gülüp devam etti.
