EYLÜL BAŞAK;
Yeni bir güne uyandığımda delirmediğime şükreder etmez, kalkıp elimi yüzümü yıkadım. Kapım çaldığında sopayı çekip açtım. "Günaydın. Kahvaltın." "Teşekkürler." uzanıp aldıktan sonra kapıyı suratına kapatıp masaya oturdum. Tost, yumurta, domates, peynir ve zeytin vardı. Zeytin sevmezdim. Zeytinleri peçeteye koyduktan sonra tostu ısırdım.
Dişlerimi kıracaktım. Kenara bırakıp domatesi nasıl elle yiyebileceğimi düşündüm. Ofladım. Deli olmak ne kadar zordu! Ardından kimsenin görmeyeceğinden emin olduktan sonra elimle tabiri caizse hayvan gibi giriştim. En azından domatesler güzeldi. Parmaklarımı yalarken kapı açıldı. Gördüğüm kişiyle donakalırken elimin ağzımda olduğunu bile unutmuştum. Pamir içeri girip elindeki poşeti masaya bıraktıktan sonra şaşkınlığımdan faydalanıp sarıldı.
