Bugün resmen boğuluyordum...Hemde Rüzgar yüzünden.
Havuza düşmemin üzerinden bir saat geçmiş şimdi odamda dinleniyordum.Rüzgar tedbir olsun diye doktoruda getirtmişti.Ama iyidim..
Tam öldüm derken bir nefes bana hayat olmuştu.Rüzgarın nefesi..Gözlerimi açtığımda onun koyu kahve gözleriyle karşılaşmıştım.
Daha sonra beni kucağına alıp odaya taşımıştı.Hersey o kadar hızlı gelişmiştiki şimdi burdaydım.Bakışlarım odaya giren Leylaya kaydı.
"Asya nasılsın canım."
"Daha iyim.".
"Ahh çok korktum.Abim nasıl böyle birşey yapar aklım almıyor."
Onun bir suçu yoktu ki.Yüzme bilmediğimi nerden bilebilirdi...
"Yüzme bilmediğimi bilmiyordu.Onunda suçu yok."
"Hayır seni itmemeliydi.Normalde eğlenmeyi sevmez.Yanlış yerde eğlendi."
Bilmiyorum dercesine dudak büzdüm.
"Akşam yemeğine gitmiyorsun o
