ağ evinin şöminesinde alevler yükselirken, hafif çiseleyen yağmurun altında bahçede yürüyen Tuna ve Sina'yı seyre dalmıştı Güzide hanım. Yıllarca köşkün bahçesinde yağmur çamur demeden gönlünce koşturan oğullarını getirdi aklına. O yaşları ne kadar da tasasızdı. Büyüdükçe sıkıntıları artmış, hayatları hakkındaki endişeleri çoğalmıştı. Büyük oğlu Murat hep dik başlıydı. Hiçbir zaman babasının yönlendirmelerine boyun eğmemişti. Ne Memduh beyin şirket ile ilgili gelecek planlarında yer almak istemiş ne de onun direttiği doğrultuda eğitim almıştı. Her zaman hayallerinin peşinden giden, inatçı ve dirayetli bir çocuk olmuştu. Salih daha uysaldı ona göre. Babasının hedeflerine itiraz etmeden yürümüş, hiç isyan etmemişti. Memduh bey, kararlarının sorgulanmasından hiç hoşlanmazdı. Bu nedenle Murat
