EFSANE AŞKLAR 3:ASLI

Yazar notu: Bu bölüm önceki kitap Leyla'dan önem arz eden bir kaç bölüm alıntılanarak oluşturulmuştur. Aslı kitabını serinin diğer kitaplarından bağımsız okuyabilirsiniz. “Hadi söyle artık.” dedi yalvarır gibi. Bu arada dükkanda Aslı’nın sevdiği şarkılardan biri çalmaya başlamıştı. Bunu bile bir işaret saydı Aslı. Gerçi şarkı seçimi bir tık garip olmuştu. Meğer ne boş heveslere kapılmışım 🎶 Sen neymişsin ben kendimi ne sanmışım🎶 Umutcan’ın artık başlamasını umarken Umutcan elini onun elinin altından çekti. Aslı şaşırdı. “Bir şey mi ol-…” diye soracakken o gün ikinci kez sözünü kesti Umutcan. “Ayrılmak istiyorum.” dedi. Gözlerim açık gider sana doğruyu söylemezsem 🎶 Ben seni artık hiç sevmiyorum🎶 Aslı gözlerini kırpıştırarak bir süre onun son söylediği şeyi algılamaya çalıştı. “Ne demek bu?” diye sordu. “Ayrılmamız gerekiyor demek.” “Neden? Ne oldu birden?” “Öyle işte. Artık yapamıyorum.” “Neyi yapamıyorsun artık Umutcan? Söyle bana. Belki düzeltebiliriz bir şeyleri.” “Uzatma Aslı işte. Ayrılalım. Bitsin bu iş.” “Bana sebebini söyle!” diye sesini yükseltti Aslı. Gözleri dolmaya başlamıştı. Oracıkta ağlamamak için kendisini zor tutuyordu. “Bunu bilmek hayatında bir şey değiştirmeyecek. Üzüldüğünle kalacaksın.” Aslı delirmiş gibi bir kahkaha attı. “Bırak da buna ben karar vereyim. Bana sebebi söyle.” “Sebebin bir önemi yok. Düzeltebileceğimizi bilsem zaten bu kararı vermezdim. Seni sevmeyen bir adamla kalmaya çalışmak için fazla gururlu bir kızsın sen. Beni de kendini de yorma lütfen! Yarın eve eşyalarımı toplamaya geleceğim. Ondan sonra sen yoluna ben yoluma.” “UMUTCAN! Bana sebebi söyle!” diye diretti Aslı. Sahi bilmek ne fark edecekti? Ama Aslı sonradan başkalarından duyup üzülmektense şimdi öğrenmeyi tercih ettiği için bunda ısrarcı olduğuna ikna etti kendini. Umutcan öfkeyle öne eğildi. “Sebep? Sebep mi istiyorsun Aslı? Sebep sensin Aslı. Pardon! Yanlış ifade ettim. Sorun sensin! Ben bir aile istiyordum Aslı. Benim anne babamla bir ailem olamadı ama kendi kurduğum gerçek bir aile istiyordum. Eşim beni gururlandırsın, bana destek olsun, zor zamanlarımda yanımda olsun, bana iyi bir eş, çocuklarıma sevgi dolu bir anne olsun istiyordum. Bu özellikleri sende göremiyorum.” Sen beni aşka layık görmedin, senin kadar🎶 Ben artık aşkı senden çok seviyorum 🎶 “Ben de olmayan nedir tam olarak?” dedi Aslı. Bir yandan içten içe kendi haline gülüyordu. Kaşınıyorsun, dedi Aslı kendi kendine. Seni daha fazla incitsin diye kaşınıyorsun geri zekalı Aslı. O çeneni kapa ve defol git bu masadan. Umutcan onu küçümseyen bir bakışla süzdü. “Bir eş ve anne böyle kokmaz Aslı. Cesetlere dokunup dokunup o ellerle gelip kocasını ve çocuklarını sevemez. Bazen sevişirken beni okşayan ellerinin o gün hangi cesedin bağırsağında dolaştığını düşündüğüm için senden tiksindiğim zamanlar oldu. Bir anne çocuklarının psikolojisini bozacak film ve kitaplar bulundurmaz evinde. Bütün mahalleyi peşine takacak kadar açık saçık giyinmez. Böyle abartılı makyaj yapmaz. Siyah kaşlarının üzerindeki saçları böyle iğrenç bir sarı olmaz. Yüzü böyle vampir gibi olmaz. Bu ve daha bir çok şey Aslı. Ama hadi sana en önemli sebeplerden birini daha söyleyeyim Aslı. Bir anne temiz olur. Kocasının yatağına temiz gelir. Tertemiz rahminde taşır çocuklarını. Eh, sen bana pek temiz gelmedin değil mi?” Aslı ona öyle sert bir tokat attı ki dükkandaki herkes onlara döndü. Aslı öfkeden kesik kesik nefesler almaya başlamıştı. “Devam et!” dedi yine de insanın kanını donduracak kadar soğuk bir sesle. “Gitmeden içindeki tüm zehri kus. Böylece istediğin gibi tam burada bitsin bu iş.” Sana göre aşk laftan ibaret 🎶 Bana göre hayatın anlamı🎶 Umutcan ona alaycı bir bakış atıp boynunu esnetti. Madem böyle bir istek gelmişti Aslı’nın kendisinden, seve seve yerine getirecekti o zaman. İçten içe her şeyi öğrenmesini o da istiyordu. Olabilecek bir şeyi nasıl kendi elleriyle mahvettiğini görmesini sağlamalıydı Aslı'nın. “Seni ilk gecemizden beri bir türlü affedemedim Aslı. Hoş, sen de affedilmek için bir şey yapmadın. Ben yine de seninle güzel bir ilişki kurmaya çalıştım. Bu ilişki için kendimden ne kadar ödün verdiğimi biliyor musun? Senin gibi şımarık ve inatçı bir kızı idare etmenin ne kadar zor olduğunu peki? Bu arada Sodom filminden nefret etmiştim Aslı. Her bakımdan iğrenç bir filmdi. Ama yine de izledim çünkü seninle sohbet edebilmek için senin saçma zevklerine hakim olmam gerekiyordu. Arkadaşlarımı bile ilk görüşte nefret ettirdin kendinden. Seninle nasıl sevgili olabildiğime şaşırdıklarını bile söylediler. Çünkü sen gördükleri en tuhaf en değişik kızdın. Marjinal olmaya çalışarak kendini insanların gözünde alçaltmaktan hiç gocunmuyorsun. Bu umrunda bile değil. Ama benim umrumda güzelim. Çünkü ben normal bir aile, normal bir eş istiyorum. Yalan yok, güzel yüzün bunca zaman buna katlanmamı kolaylaştırdı ama artık bu bana yetmiyor. Kendine iyi bak Aslı. Artık seninle bir işim kalmadı.” dedi Umutcan ve ayaklandı. Kasaya gidip hesabı ödedi. Geri döndüğünde Aslı hala donmuş bir şekilde oturuyordu masada. “Hadi seni eve bırakayım.” dedi. Aslı onu duymamış gibiydi. Kolundan tutup onu kaldırmak için uzandı ama Aslı ona eliyle ‘dur’ işareti yaptı. Sonra eliyle gitmesini işaret etti. Bir köpekmiş gibi onu kovan Aslı’ya sinirlenen Umutcan dişlerini sıkarken ona son bir kez alaycı ve küçümseyen bir bakış attı. “Ne halin varsa gör!” dedi ve dükkandan çıkıp arabasına gitti. Aslı onun gidişini izlerken tuttuğu göz yaşlarına akmaları için izin verdi. Umutcan arabasına binmeden, yaklaşık bir saat önce Aslı’nın öptüğü yeri cebinden çıkardığı bir ıslak mendille silmişti. Sen bu yolda böyle devam et 🎶 Aşk layık olanda kalmalı 🎶 ---------------------------- Sabaha karşı Aslı hala odasında yatağının dibinde oturuyordu. Donmuş bir heykel gibiydi. Bir elinde hamilelik testi diğer elinde telefonu vardı. Dün gece iki kötü haber birden almıştı. Biri hamile olmasıydı. Daha bunu ailesine nasıl açıklayacağını düşünemeden telefonuna bir fotoğraf gelmişti. O domuzun arkadaşı Emre atmıştı. “Nedenini bilmen gerekiyor bence.” yazmıştı altına. Fotoğrafta Umutcan ve Nare vardı. Bir kafede oturuyorlardı. Umutcan kolunu Nare’nin boynuna dolamış aynı zamanda alnını öpüyordu. Demek bu yüzdendi, diye düşündü Aslı. Başkasını sevdi ve beni artık kullanmasına gerek olmadığını düşündü. Ve giderken tüm suçu bana yıktı. Utanmadan daha birkaç gün önce onu zorla o kızın evine götürmüştü. Aslı’nın aklı bütün gece o günkü tartışmalarında olduğu için dikkatini etrafına çok verememişti ama şimdi Umutcan’ın nasıl ev sahibi gibi davranıp onu yalnız bıraktığını düşününce bütün taşlar yerine oturuyordu. Ağzından acı bir kahkaha kaçtı. Bu adamdan hamile kalmıştı. Bu adama ilk aşkını, kalbini, ruhunu vermişti. Kendisini kullandırmış, onun için değişmeye çalışmış, bütün geleceğini ona göre planlamıştı. Çünkü sanıyordu ki sevdiği kadar seviliyordu Aslı. ---------------------------------- Umutcan’ın önünde diz çöktüğü kız mekandaki herkesin başını çevirip bakmasına yetecek kadar yüksek bir çığlık atarak ‘evet’ dedi. Umutcan gülümseyerek yüzüğü kızın parmağına taktığında aynı masada oturdukları arkadaşları alkışlamaya başlamıştı. Ayağa kalkan Umutcan sevgilisini dudaklarından öperek alkışların arasına ıslıkları da ekletti. Bu arada teklif anının videosunu çeken Emre videoyu gizlice Aslı’ya atmıştı. Aslı telefonuna gelen videoyu görüp izledi. Pencerenin önüne oturup uzun bir süre boyunca boş bakışlarla dışarıya baktı. Terk edildiği günü düşündü. Sonra karnını hafifçe okşadı. “Babanız o gün benden ayrılmaktan ziyade benden kurtulmaya çalıştı bebeklerim. Bunu her geçen gün daha da iyi anlıyorum. O yüzden umarım sizi ondan sakladığım için bir gün beni affedebilirsiniz.” diye fısıldadı çocuklarına. Sonrasında videoyu sildi ve Emre’yi engelledi. Umutcan'ı da engelledi. Bir kapı onun için artık tamamen kapalıydı.