Aslı bu akşam Şahin’le bir yemeğe daha çıkacaktı. Umutcan artık daha fazla hareket edebiliyordu ve o çocuklarla kalabilirdi. Çocuklarına sıkı sıkı tembih yapmış ve babalarının yaralı olduğunu hatırlatmıştı. O çıkarken Umutcan uyuyordu o yüzden çıktığını görmemişti.
Gözlerini GÜM! diye bir sesle açtı Umutcan. Hemen ardından ‘hiiih!’ diye iç çeken iki küçük ses duydu.
“YİĞİİİT!” diye seslendi. Ses gelmemişti.
“EMİİİİR!” diye seslendi bu sefer de. Yine ses yoktu. Yavaşça doğruldu ve sesin geldiği yere doğru yürüdü. Misafir odasından gelmişti sanki. Yavaşça kapıyı açıp içeri girdi. Kitaplığı odanın ortasına devrilmiş buldu. İkizler pencerenin kenarına sinmiş ona korku dolu gözlerle bakıyordu.
“Bir yerinizde bir şey var mı?” diye endişeyle onlara yaklaştı Umutcan.
İkizler başını iki y
