Arya Kandemiroğlu
Kasvetli bir güne açmıştım gözlerimi. Hava gayet günlük güneşlik olsa da içim kasvet doluydu. Aklımda hâlâ dün okuduklarım yer ediyordu ve bu dayanılacak gibi değildi. Sanki o evde Mavi ile çekmiştim o acıları…
Gece gözüme uyku girememişti. Civan’ı aramamıştım. Arayamamıştım. Bu haldeyken onun da moralini bozmak isteyeceğim son şeydi. Bu sebeple yatakta dönüp durmayı seçmiştim.
Siyah dizlerimde biten düz elbiseyle aynanın karşısında dikilirken saçlarımı at kuyruğu yaptım ve kapıya yöneldim. Tam kapıyı açacağım sırada kulağıma ilişen telefonumun melodisiyle bakışlarım komodine yöneldi. Ağır adımlarla yürüyüp telefonu elime aldığımda Civan’ın aradığını gördüm. Şu an konuşmak istemesem de bundan kaçışım olmadığının da bilincindeydim. Telefonu hızla açıp kulağıma yerleştir
