Mavi Yılmaz
Çıkışı olmayan bir labirentin içinde kaybolmuş korkak adımlarım ilerlerken aklımdaki tek soru, evime giden yolda ilerleyip ilerlemediğimdi. Doğrusu; burada ne aradığımı, dışarıya ne zaman çıktığımı ya da ne için çıktığımı tam olarak bilmiyordum. Cebimdeki üç lira birbirine çarpıp tıkırdarken, taşıdığım taze simidin eşsiz kokusu burnuma çalınıyordu. Muhtemelen kahvaltı için simit almaya çıkmıştım. Fakat aklımda uzay boşluğu gibi bir boşluk vardı; evden nasıl çıktığımı ve evin yolunu bulup bulmadığımı bilmiyordum.
Bu belirsizlik beni korkutuyordu. Kaç saattir dışarıda olduğumdan bihaberdim. Tek isteğim, bir an önce Kumru’nun yanında olmaktı. Uzun süre dışarıda kaldıysam Kumru beni merak ederdi.
Hızlı ve korkak adımlarım taş yolda ilerlerken bulduğum sokağın mimarisi beni şaşır
