Silah sesiyle bir inleme duydum. Bu sesin benden geldiğini çok sonradan fark ettim. Biri gelip gözümü çözmeye çalıştı. Ona tekmemle karşı çıkmaya başladım. Ural'ın sesini duyunca olduğum yerde dondum.
"Esin, bir dur yerinde. Ben iyiyim."
Gözlerimi açınca mutlulukla ona baktım. O da aynı şekilde bana bakıyordu. Ellerimi çözüp beni kaldırdı sandalyeden. Hâlâ ona bakıyordum. Ayağa kalkınca ikimizde sarıldık birbirimize. Ben onu sevdiğim için sarılıyordum, ama Ural'ın neden sarıldığını bilmiyordum. Bu duygu bana fazla geldiği için gözyaşlarımı serbest bıraktım. Depoda bizden başka kimse yoktu. Birde şu yerde yatan yaşlı adam duruyordu. Başımı Ural'ın göğsüne yasladım.
"Evden kaçtığım için özür dilerim. Ben sana birşey oldu sandım, çok korktum."
Gözlerimden yaşlar akmaya başlamıştı. Beni
