
"Işık..." Kulağıma fısıldanan isim... Annemin beni terk etmeden önce koyduğu isimdi Işık. Bunu benden başka kimse bilmez, kimseye de söylemezdim. Şimdi kapalı gözlerimin ardında duran o ses...Sesleri asla unutmazdım ve bu sesi beynime kazımıştım. Savcı Tuna Irmak keskin ve net olan bu kalın ve otoriter sesi asla unutmayacaktı...Ağzım kapalıydı. Etrafımdan gelen ayak sesleri dışında hiçbir belirti bırakılmadı. Amaçları gözümü korkutmak, mesleğimi bırakmamı sağlamaktı ama bilmiyorlar ki ben bu hayattan korkmamayı daha yavrusuna yeni kavuşmuş bir kadının kucağından zorla alınıp cami avlusuna bırakıldığım gün öğrendim.Senin kim olduğunu bilmiyorum ama kim olduğunu öğrenmeye çok yaklaştığım için böyle g.t korkusuna kapıldığına eminim.Seni bulacağım Işığın Karanlığı... Seni elbet bulacağım...

