"Teşekkür ederim."
Neye teşekkür ettiğini bilmiyordum, düşüncelerimin arasındayken ne söylediğimi unutmuştum işte bundan nefret ediyorum. Cidden nasıl rezil bir şey söyledim acaba? Her neyse, sanırım sorsam iyi olacaktı. Çünkü blöf çekmeyi hiç beceremem.
"Neye teşekkür ettin? Yani ne dedim ben?"
Ben diye sordum sonunda içimdeki çatışmaya son verip.
"Unuttun mu?"
Başımı onaylarcasına salladım. Gözlerimi ona kitlenmiş gözlerinden çektim. Kara delik gibiydi, insanı içine çekiyordu.
"Allah Allah. Ne düşünüyordun?"
Diye sordu. Sanırım o burdayken başka bir şey düşünmeme fena bozulmuştu. Ama başka bir şey düşünmüyordum sonuçta. Onu düşünüyordum. Her neyse açıkçası bu hoşuma gitmişti. En azından onu önemsememi istiyordu. Yüzümde bir sırıtma oluştu.
"Sen şimdi niye bozuldun ki?"
Diye sord
