Bakışlarımı Rauf'a çevirdim, sonra kolumdaki yanık izine baktım. Nasıl olurdu? Bu, ben İzem'i kurtarırken mi olmuştu?
" Nasıl yani?"
Diye sordum. kelimeler zor çıkıyordu ağzımdan, istemsizce kekeliyordum. İzem'i önceden tanıyor olmam, hissettiğim şeylerin aşk olması ve benim canımı hiçe sayacak kadar onu çok sevmiş olmam. Bahsettiğim boşluğu dolduran şeydi İzem, hissediyordum. Rauf'un bahsettiği her şey sanki yerli yerine oturuyordu. İzem için kesinlikle hayatımı tehlikeye atardım, bundan şüphem yok ama bu sefer o beni sevecek mi işte bunun cevabını bilmiyordum ve bu sorunun cevabını merak ediyordum.
" Bunları kendin hatırlasan daha iyi olacak Dengiz. Benim anlatmamın ne sana faydası olur ne de o duyguyu, yaşadığınız şeyleri hissedebilirsin. Artık İzem'i bulalım, lütfen. Ben arkadaşlar
