Yemekleri yedikten sonra biz salona geçtik ama annem ve İzem hariç. Onlar mutfakta kahve içip sohbet ediyorlardı ve bizi aralarına almadılar. Umarım annem çocukluk rezilliklerime girmez. Rezil bir geçmişim var bence, biraz mal bir çocuktum. Bir keresinde kar yağmıştı ben de o gün erken yatmıştım haberleri izlememiştim, annemle babam da hasta babaannemin yanındalardı. Sabahın köründe kalkıp karda kışta okula gitmiştim sonra okulun kapısını açamadım, kilitliydi. Sonra oturup ağlamaya başladım okulumu kapattılar hocalarım içerde kaldı diye. Öğretmenler okulda kalıyor zannediyordum. Öğretmenler odasına filan kalıyorlardır diye düşünüyordum. E bu anlattığım tabi 7 yaşındayken falan. Bütün gün orda oturup beklemiştim belki öğretmenlerden biri yardım ister filan diye, çok cesurum ya kurtarabilece
