50. BÖLÜM: İKİ ATEŞ ARASINDA
Sabah, evin duvarlarına yavaşça tırmanıyordu.
Güneş, sanki bu eve girerken tereddüt ediyor gibiydi; ışık, odaların içine tam dolmuyor, yarım kalıyordu.
Bu yarım ışık, Devran’ın göğsünde duran yarım cümlelere benziyordu.
Sahra, mutfakta sessizce çay koyuyordu.
Kızların fısıltıları, sedirin dibinden geliyordu.
Zeynep’in ayak sesleri, her zamanki gibi hafifti; Elif’in kahkahası ise evin tavanına değip geri dönüyordu.
Her şey normal görünüyordu.
Ama Devran’ın içi… bir taşın ikiye bölündüğü o eski sesle yanıyordu.
Gece Cihan’ın söyledikleri zihninde hâlâ dolaşıyordu:
“Sevdayı yönlendirirsin. Bu aşiretin geleceği senin ilk adımında.”
Ve kendi cevabı:
“Ben bu oyunu oynarım ama bir gün bedeli sorulursa sana dönerim.”
Devran’ın omuzları ağırdı.
Aşiretin ge
