Feryal
Pakize Hanım’ın odasından çıktığımda, salonun o ağır havası yerini gecenin serinliğine bırakmıştı. İçimdeki düğümler, annemin mektubundaki her bir kelimeyle yavaş yavaş çözülmüş; yıllardır kalbimi ezen o ağır yük, yerini sarsılmaz bir kararlılığa bırakmıştı. Artık kim olduğumu, neden burada olduğumu ve neye sahip olduğumu biliyordum. Kendimi kanıtlamanın verdiği o vakur özgüvenle arabaya bindim. Şehrin ışıkları camdan akıp giderken, zihnimde sadece tek bir isim yankılanıyordu: Tuana.
Eve girdiğimde malikâne her zamankinden daha sessizdi, sanki duvarlar bile bu geceki fırtınanın yorgunluğunu taşıyordu. Adımlarım beni doğrudan kızımın odasına götürdü. Kapıyı sessizce araladığımda, içeride sadece ay ışığının o gümüşi huzuru vardı. Perdenin arasından süzülen ışık, Tuana’nın yüzüne d
