(22.Bölüm)

1023 Kelimeler

1 hafta sonra Beklediğim gün gelmişti. Sabah erkenden kalktığım gibi pencereyi açtım. Temiz hava ciğerimi doldururken, ellerimi açıp semaya yöneldim. Şu an tek istediğim bu sınava gidip en iyi şekilde yapmakti. Son bir hafta eve kendimi kitleyip full çalışmıştım. Bora'yı da deli gibi özlemiştim. Şu sınav bitse de artık ben de nefes alsaydım annem de Bora da diye düşünmekten kendimi alıkoyamiyordum. Hemen kıyafetlerimi giyip, enerjik bir şekilde aşağı indim. Annem çoktan kahvaltıyı hazırlamis, masada oturmuş beni bekliyordu. Kendisi kahvaltıyı çoktan yapmis, masada oturup Kur'an okuyordu. Ben bu kadının hakkını nasıl oderdim nasıl. Beni görür görmez elindeki Kur'an-ı bırakıp hemen yanıma gelip kafamın üzerine bir öpücük kondurdu. Sana güveniyorum güzel kızım. Elisam benim. Heyecanlanma

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE