"Peki tekrar taşınmayı düşünüyor musun?"
Zahir, ben ve Sevgi kahvaltı için boğazın kıyısında, sessiz bir mekana gelmiştik. Zahir'le son konuşmamızın ardından saatler geçmiş ve ben tek kelime konuşamamıştım. Hala devam eden bir iç muhakemem vardı. Zahir'in bunu benim, bizim için yaptığının farkındaydım ama anneme, Hakan'a ne diyecektim? Hakan elbette soracaktı babamı. Annem kim bilir nasıl bir tepki verirdi? Zahir bizim hiçbir şeyimizken bunu yapma nedenini sorgulardı. Sonuç, dönüp dolaşıp bana geldiğinde ne yapacaktım? Babamı haklı çıkardığım için beni affetmezdi. Annemi tanıyordum.
"Sence de güzel olmaz mı Hazan?"
Bana yöneltilen soru ile bakışlarımı sakin dalgalardan çekip karşımdaki adama baktım. Meraklı gözleri yüzümü tarıyordu.
"Affedersiniz, anlayamadım?"
Gözleri önce Sevgi'yle
