Ahuzar son günlerde yaşadıklarını düşündükçe içi sıkışıyordu. Birbiri ardına gelişen olaylar, sanki görünmez bir el tarafından boğazını sıkıyor gibiydi. İki gün önce, kasıtlı olup olmadığı hâlâ belirsiz olan o araba kazası… Bugün ise Kamer’le yaşadığı beklenmedik gerginlik. Sessizliği seven ruhu için bu birkaç gün, fazlasıyla ağır geçmişti.
“Kamer…” diye seslendi genç adama doğru bir umutla. Fakat sesi Kamer'in kendisine karşı ördüğü duvara çarpıp geri döndü sanki. Hiçbir tepki vermiyordu.
Ahuzar'ın bakışları, yere saçılmış sarmalara kaydı. İnce ince sardığı yaprakların paramparça hâli içini burktu. Bu Kamer için hazırladığı ikinci sarma dolu tencereydi. Tıpkı ilkinde olduğu gibi bu da sahibine ulaşmadan heba olmuştu. Ahuzar'ın sardığı sarmalar bir türlü genç adama nasip olmuyordu.
Bir
