Ahuzar, geniş mutfağın içinde sabırsız adımlarla bir o yana bir bu yana yürüyordu. İçinde kabaran heyecan, bir volkan gibi patlamaya hazırdı. Kamer Şeyhanlı bahçedeydi ve Mahir’le birlikte dakikalar evvel özenle hazırladıkları sofraya oturmuştu.
Meryem ile Afet, ağır tencereleri dikkatle bahçeye taşırken, Ahuzar hâlâ mutfağın eşiğinde duruyordu. Kapının ardında, dışarıya adım atmaya yelteniyor ama bir türlü cesaret edemiyordu. Kalbinin ritmi, göğsünde sanki yankı yapan bir davul gibi yükseliyor, her darbe cesaretini kırıyordu.
"Kız!" Afet'in sesi, mutfağın sessizliğini ansızın yırtıp geçerek, Ahuzar'ın bir anlık irkilmeyle yerinden sıçramasını sağladı. Dudaklarına bastırdığı başparmağını hızla çekti, yüzündeki şaşkınlığı gizleyemeden Afet’e döndü.
"Of, Afet! Allah aşkına, insan biraz se
