Otobüsün içinde çığlıklar yankılandı. Şoför panikle ayağa kalkarken yolcular korkuyla yerlerine sinmiş, olan biteni anlamaya çalışıyorlardı. Kalbim deli gibi atıyordu. Silah sesi kulaklarımı çınlatırken bacağımdaki baskıyı hissettim ama acı duymuyordum şoktaydım.
Yavaşça başımı kaldırıp önüme baktım. Ve o an, gözlerim kimin geldiğini gördü.
Baran…
Elinde silah, karşısındaki adamın cansız bedenine bakıyordu. Gözleri öfke doluydu, dişleri sıkılıydı, nefesi düzensizdi. Siyah gömleği hafifçe rüzgârda savruluyor, belindeki silaha bir kez daha uzanacakmış gibi duruyordu.
“Beni mi vurdun sen?” diye fısıldadım. Sesim titrek ve zayıftı.
Ayağıma baktığımda, bacağımda ufak bir çizgi olduğunu gördüm. O an vurulmadığımı, aslında otobüsün kapısının bacağımı çizdiğini anladım. Muhtemelen panik halin
