Ezgi'nin anlatımıyla...
Bir gece oldu. Dilara, Çiğdem, Gülcan ve Fatih abi bizde kaldılar. Akşam olunca herkes toplanıyor, duadan sonra herkes dağılıyordu. Doğru düzgün uyuyamıyordum. Uyuduğumda kabuslar görüp uyanıyordum. Yine 2 dakika 42 saniye önce geçen gece gördüğüm devasa yangınla uyandım. Dilara başımda alnımdaki teri siliyordu.
Zorla ağzıma yemek tıkıyorlardı. Fatma teyze her seferinde, "Ölenle ölünmez kızım," diyordu, ölesim geliyordu. Ölsem de kurtulsam diyordum sürekli içimden. Yaşadığım kabus dolu günlerden kurtulurdum. Yaşayamadığım güzel anılarımı geride bırakırdım. Ölüm şu anda bana çok yakın geliyordu. Kutay bir o kadar uzaktı.
28 arama yaptım. 28'inde de ulaşamadım. İnsan böyle bir zamanda beni nasıl yalnız bırakırdı? Ayşenur'un annesi, babası bile geldi. Sınıftaki kızl
