Yağmura o kadar çok katlanmıştık ki, kendi kendime şu soruyu soruyordum; Hani gökkuşağını görmek istiyorsak yağmura katlanacaktık? Olmuyordu. Gökkuşağı bir şekilde kendini göstermemek için elinden geleni yapıyordu ama bana o cümleyi kuran kişi Kutay'dı. Kutay derse olurdu. Kutay söz verirse yapardı. Kutay sözünü tutardı. Kutay boşa konuşmazdı. Çünkü o Kutay'dı. Rüyamda gördüğüm, gözlerinin içi acı ve keder dolu Kutay'dı. Saçlarımı seven kişinin o olduğuna emin olduğum adamdı. Yaraya merhem olan, yanıma en çok yakışan kişiydi.
"Ne zaman uyanır? Hala uyuyor..." dedi sessizce. "Merak etmeyin Kutay bey, çok narkoz vermedik ancak bedeni dinlenmek isteyebilir."
Elleri saçlarımı sevmekten bir saniye olsun ayrılmıyordu. Nefesi de çok yakınımdaydı, sevdiği saçlarımın arasından boynuma doğru gel
