Her şeyi bir kenara bırakıp hayatımıza devam etmek gibi bir lüksümüz olduğunu Pazartesi sabahı okula gitmek için uyandığımda anladım. Mesela masamın üzerinde bir sürü şüpheli erkek resmî yoktu artık. Yada adını yazdığım ve not aldığım bazı bilgileri de çöpe atmıştım. Dün akşam evde hummalı bir temizliğe girişimi öncelik olarak yaşadığım saçma salak 105 günün izlerini silmeye başlayarak yapmıştım. Bundan sonra başımıza ne gelecekti bilmiyorduk ama izleri ne kadar silmek istesem bile o izler olmadığı sürece biliyorum ki, şimdilerde içimde taşıdığım gurur ve gücü yaşayamayacaktım. Kirli geçmişimiz demiştim. O kirli geçmişe 105 gün daha ekleyip sırt çantamdaki ağırlığı biraz daha artırmış olsam bile, onlar bana aitti. Bize aitti. Bizim geçmişimizdi. Bizimle beraber her yola girecek olan geçmiş
