Aman tanrım bu odanın hâli ne böyle!" Duyduğum ses başımı ağrıtmıştı. Gözlerimi çapaklanmışta açamıyor gibiydim, ama açtım elbette.
Elena odada zorlukla yürür gibi ilerleyip perdeleri çektiğinde yüzüme vuran ışık başımı ağrıttı.
Ellerini beline koyup bana döndü. "Kalkıp anlat hemen her şeyi bu oda niye darma duman? Nasıl yaptınız da bu hâle girdi bu oda?!" Heyecanı ve hayreti yüzüne yansımıştı ama o kadar uykum vardı ki tek kelime çıkaracak halim yoktu ağzımdan. Üzerimdeki örtüyü yüzümü kapayacak kadar çektiğimde hiç bir sesi dinlemeden yine uykuya daldım.
Saatler sonunda zorlukla uyandım, bana kalsa daha da uyurdum çünkü uyudukça uyuyasım geliyordu ancak uyanmam gerektiğinin bilincine varmıştım. Bütün kemiklerim sızlıyordu sanki, yatakta doğrulduğumda hâlâ daha çıplak olduğumu gördüm
